establecers.exteen.com

คุณเคยหลงรักใครบ้างมั๊ย หลงรักคนที่ดีกว่าคุณทุกอย่าง

หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะคุณนั้นรู้สึกว่าตัวเองช่างด้อยค่าไม่คู่ควรกับเค้า

หากคุณๆท่านใดเคยมีประสบการณ์เช่นนี้ ใคร่ขอความกรุณาช่วยอ่านเรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้

แล้วบอกหน่อยว่า  ควรจะทำเช่นไรในสถานการณ์เช่นนี้

_____________________________________________________________________

เธอจะรู้บ้างมั๊ยว่า มีใครคนหนึ่งที่แอบเฝ้ามองเธอมาตลอด

เค้าคนนั้นรู้สึกว่าตัวเองนั้นไม่มีอะไรดีพอที่คู่ควรกับเธอ

ดังนั้นจึงได้แต่เก็บความรู้สึกที่มีไว้ในใจตลอดมา

โดยไม่เคยหวังว่าเธอคนนั้นจะแม้แต่หันมามอง

เค้าคนนี้ได้แอบหลงรักพี่สาวคนหนึ่ง

หลงรักเธอมาตั้งแต่เด็กๆ ตั้งแต่เห็นครั้งแรกแบบผ่านๆ แต่ก็เกิดความรู้สึกที่ไม่อาจบอกออกไปได้

ทำไม่น่ะเหรอ ก็เพราะว่าเธอนั้นทั้งน่ารัก มีคนชื่นชอบมากมาย

ส่วนไอ่คนที่ไปหลงรักเค้านั้น เป็นแค่คนธรรมดา หน้าตาก็ไม่ได้ดีอะไร แถมขี้อายชนิดไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปใกล้

แต่ว่าหลังจากนั้นมาเกือบหกปี หกปีที่เฝ้ามองพี่สาวคนนั้นมาตลอด

ก็เหมือนฟ้าให้โอกาสเค้าคนนั้น เพราะวันหนึ่งก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้เค้าได้มีโอกาสได้พูดคุย

ได้รู้จักกับเธอคนนั้น  แถมได้มีโอกาสคบกัน

นี่ควรเป็นเรื่องที่น่าดีใจ

ใช่แล้วเค้าดีใจมากที่ได้มีโอกาสคบกับคนที่เค้าหลงรักมาตลอด

แต่.....แต่ว่า    ลึกๆในใจของเค้านั้นมีความกลัวมากมาย

กลัวอะไรหน่ะเหรอ

ก็กลัวว่าตัวเองจะไม่ดีพอสำหรับคนที่เค้ารัก

กลัวว่าสักวันคนที่เค้ารัก จะบอกเลิกแล้วทิ้งเค้าไป

ความกลัวเหล่านี้เกาะกุมหัวใจของเค้าอยู่ตลอดเวลา

แต่แม้ว่าจะกลัวสักเท่าไหร่ เค้าก็พยายามทำตัวเป็นคนที่คู่ควรกับเธอ

แม้ว่าในสายตาคนรอบข้างอาจรู้สึกว่าพวกเค้าช่างไม่เหมาะสมกัน

แต่ว่าก็คนมันชอบนี่เรื่องอะไรจะยอมแพ้

.......ทุกท่านอาจคิดว่าในเมื่อมันเป็นแบบนี้ก็ดีแล้วนี่นา  ไม่เห็นมีอะไรจะต้องน่าเป็นห่วงอีก............................

แต่ว่ามันไม่ได้เป็นเรื่องที่จบแบบมีความสุขน่ะสิ

เพราะว่าวันหนึ่งเค้ารู้สึกถึงบางอย่างที่ผิดปกติ

คุณจะเชื่อมั๊ยว่า วันหนึ่งเค้ามีความรู้สึกบางอย่าง

ความรู้สึกที่ทำให้เค้ารู้ว่ามันกำลังจะจบลง

ใช่...ความสัมพันธ์ระหว่างเค้ากับพี่สาวที่กำลังคบกันอยู่นั้นกำลังจะจบลง

มันกำลังจะจบลงในไม่ช้า

ไม่มีเหตุผล  ไม่มีสาเหตุ

ความรู้สึกบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นภายในใจเค้านั้น ทำให้เค้าเศร้า ....

เศร้า จนถึงกับร้องไห้ออกมา  ทำไมกันนะทั้งที่ทุกอย่างก็เป็นไปด้วยดีแท้ๆ

แต่ทำไมถึงได้มีความรู้สึกอย่างนี้เกิดขึ้น ไม่เข้าใจเลยจริงๆ

...................................................................................................................................................................................

หลังจากนั้นอีกไม่กี่วัน ในเที่ยงวันหนึ่ง เค้าก็โดนบอกเลิก

หากแต่คนที่มาบอกเลิกเค้านั้น ไม่ใช่เธอคนนั้น แต่เป็นเพื่อนของเธอ

ส่วนเหตุผลนั้นก็ง่ายๆ ไม่มีเวลาให้กัน กำลังยุ่ง แล้วก็เครียดกับหลายๆเรื่อง

“อ่า....นี่เราโดนบอกเลิกแล้วสินะ”  เค้าคิดแบบนั้นแล้วก็ได้แต่เดินออกมาจากตรงนั้นเงียบๆ

ไม่มีความโกรธ ใช่...ไม่ได้รู้สึกโกรธพี่เค้าเลย

น้ำตาก็ไม่ไหลสักหยด

เข้าใจแล้ว อย่างนี้นี่เอง สาเหตุที่เราร้องไห้ก่อนหน้านี้

ก็เพื่อที่จะได้ไม่มีใครเห็น....

น้ำตาครั้งแรกในชีวิตที่หลั่งเพราะ “ความรัก”

อ่า....มันจบแล้วสินะ ความรักของเรา

พี่สาวคงไม่รู้หรอกว่าเค้านั้นหลงรักพี่มานานแค่ไหนเพราะเค้าไม่เคย เอ่ยบอกเธอไป

แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าพี่สาวจะรู้สึกแบบเดียวกับเค้ารึเปล่า

แต่ถึงอย่างนั้นเค้าก็มีความสุขมากที่ได้มีโอกาสคบกับพี่สาว

แต่มันคงถึงเวลาแล้วที่ควรตัดใจ แล้วลองมองหาคนอื่นที่รักเรา

แบบนั้นคงดีกว่าสินะ....

แต่หลังจากนั้นแม้เค้าจะพบเจอคนที่เค้าคิดว่าตัวเองชอบสักกี่คน แต่เค้าก็ยังคงไม่กล้าที่จะเข้าไปใกล้สักครั้ง

ในเมื่อตอนนี้เค้ามีความรู้สึกชอบคนอื่น แปลว่า....

นี่เค้าคงตัดใจจากพี่สาวได้แล้วสินะ....

เค้าคิดอย่างนี้มาตลอด จนกระทั่ง........

วันหนึ่งเค้าได้มีโอกาสได้พบกับพี่สาวคนนั้นอีกครั้ง ...นี่มันเป็นความบังเอิญงั้นเหรอ

ไม่ใช่หรอกเค้าตั้งใจต่างหาก ตั้งใจจะไปในสถานที่ๆอาจมีโอกาสได้พบกับเธอ

เพราะลึกแล้วเค้ายังคิดเธอต่างหาก  คิดถึงเธอมาตลอด สามปีที่ไม่ได้พบกัน

แม้โอกาสจะมีเพียงน้อยนิด แต่เค้าก็ยอมที่จะลอง เพราะเค้าอยากจะพบเธออีกสักครั้ง ขอแค่ได้เห็นหน้าก็พอ

และเค้าก็ได้พบจนได้

ใบหน้าของพี่สาวที่ได้เห็นนั้น...อ่า    ไม่เปลี่ยนไปเลย

เมื่อเห็นหน้ากันเราต่างก็ยิ้มให้กัน ....อืม.... ดีจริงๆที่ได้เจอ

แต่...เค้าก็ไม่ได้เข้าไปพูดคุยกับพี่สาวเพราะไม่รู้จะพูดอะไรดี (ฮ่ะๆๆๆๆ )

เฮ่อ...ทั้งที่คิดว่าแค่ได้เจอกับเธอก็พอแล้ว แท้ๆ

แต่ว่าพี่สาวกลับเดินเค้ามาทักเรา แล้วเราก็ตอบกลับไป

ต่างฝ่ายต่างก็ได้พูดกับอีกฝ่ายแค่ประโยคเดียวเท่านั้น

เพราะว่าอะไรน่ะเหรอ เพราะในตอนนั้นเองที่ตัวเค้าจำเป็นต้องเดินออกห่างจากพี่สาว ในขณะที่พี่เค้าหันไปคุยกับเพื่อน

อยู่ใกล้ไม่ได้หรอก เพราะว่าตอนนี้เค้าเริ่มรู้สึกแล้ว

รู้สึกแล้วว่าเค้ายังคงชอบพี่สาวอยู่ ... ตัดใจจากพี่เค้าไม่ได้จริงๆน่ะแหละ

_____________________________________________________________________

เล่ามาถึงตรงนี้แล้ว คุณๆบางท่าอาจรู้สึกว่า ถ้าชอบเค้า รักเค้า ก็บอกเค้าไปแค่นั้นเอง  ทำไมต้องทำอะไรให้มันยุ่งยาก

แต่ก็อย่างที่ได้บอกไปแล้วว่าเค้าคนนี้เป็นคนอย่างไร หากท่านใดที่รู้สึกว่าเค้าช่างเป็นคนที่ใช้ไม่ได้ ก็ขอบอกเลยว่า ตัวคนเล่าเองก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน (กำ ซะงั้นเลย)

เรื่องนี้ไม่มีตอนจบหรอกเพราะที่เล่ามาจนถึงตอนนี้ก็เป็นอะไรที่ล่าสุดแล้ว  (ฮ่ะๆๆๆๆ)

สุดท้ายนี้อยากบอกว่าที่เอาเรื่องนี้มาเล่าให้ฟังก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่เห็นเจ้าตัวแก พักนี้ซึมๆไป (คาดว่าจะคิดถึงพี่เค้ามาก แต่มันบอกว่าไม่ได้อยากได้พี่เค้ามาเป็นแฟน แค่ขอชอบก็พอ)

เลยลองเอามาเล่าให้ฟังเผื่อใครเคยประสบพบเจอชะตากรรมแบบเดียวกะมันจะได้ บอกมันไปว่ามีคนอื่นที่เลวร้ายกว่ามันซะอีก (ประมาณหาเรื่องปลอบใจเพื่อน 555+)