establecers.exteen.com

คุณเคยหลงรักใครบ้างมั๊ย หลงรักคนที่ดีกว่าคุณทุกอย่าง

 

หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะคุณนั้นรู้สึกว่าตัวเองช่างด้อยค่าไม่คู่ควรกับเค้า

 

หากคุณๆท่านใดเคยมีประสบการณ์เช่นนี้ ใคร่ขอความกรุณาช่วยอ่านเรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้

 

แล้วบอกหน่อยว่า  ควรจะทำเช่นไรในสถานการณ์เช่นนี้

 

_____________________________________________________________________

 

 

เธอจะรู้บ้างมั๊ยว่า มีใครคนหนึ่งที่แอบเฝ้ามองเธอมาตลอด

 

เค้าคนนั้นรู้สึกว่าตัวเองนั้นไม่มีอะไรดีพอที่คู่ควรกับเธอ

 

ดังนั้นจึงได้แต่เก็บความรู้สึกที่มีไว้ในใจตลอดมา

 

โดยไม่เคยหวังว่าเธอคนนั้นจะแม้แต่หันมามอง

 

เค้าคนนี้ได้แอบหลงรักพี่สาวคนหนึ่ง

 

หลงรักเธอมาตั้งแต่เด็กๆ ตั้งแต่เห็นครั้งแรกแบบผ่านๆ แต่ก็เกิดความรู้สึกที่ไม่อาจบอกออกไปได้

 

ทำไม่น่ะเหรอ ก็เพราะว่าเธอนั้นทั้งน่ารัก มีคนชื่นชอบมากมาย

 

ส่วนไอ่คนที่ไปหลงรักเค้านั้น เป็นแค่คนธรรมดา หน้าตาก็ไม่ได้ดีอะไร แถมขี้อายชนิดไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปใกล้

 

แต่ว่าหลังจากนั้นมาเกือบหกปี หกปีที่เฝ้ามองพี่สาวคนนั้นมาตลอด

 

ก็เหมือนฟ้าให้โอกาสเค้าคนนั้น เพราะวันหนึ่งก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้เค้าได้มีโอกาสได้พูดคุย

 

ได้รู้จักกับเธอคนนั้น  แถมได้มีโอกาสคบกัน

 

นี่ควรเป็นเรื่องที่น่าดีใจ

 

ใช่แล้วเค้าดีใจมากที่ได้มีโอกาสคบกับคนที่เค้าหลงรักมาตลอด

 

แต่.....แต่ว่า    ลึกๆในใจของเค้านั้นมีความกลัวมากมาย

 

กลัวอะไรหน่ะเหรอ

 

ก็กลัวว่าตัวเองจะไม่ดีพอสำหรับคนที่เค้ารัก

 

 

กลัวว่าสักวันคนที่เค้ารัก จะบอกเลิกแล้วทิ้งเค้าไป

 

ความกลัวเหล่านี้เกาะกุมหัวใจของเค้าอยู่ตลอดเวลา

 

แต่แม้ว่าจะกลัวสักเท่าไหร่ เค้าก็พยายามทำตัวเป็นคนที่คู่ควรกับเธอ

 

แม้ว่าในสายตาคนรอบข้างอาจรู้สึกว่าพวกเค้าช่างไม่เหมาะสมกัน

 

แต่ว่าก็คนมันชอบนี่เรื่องอะไรจะยอมแพ้

 

.......ทุกท่านอาจคิดว่าในเมื่อมันเป็นแบบนี้ก็ดีแล้วนี่นา  ไม่เห็นมีอะไรจะต้องน่าเป็นห่วงอีก............................

 

แต่ว่ามันไม่ได้เป็นเรื่องที่จบแบบมีความสุขน่ะสิ

 

เพราะว่าวันหนึ่งเค้ารู้สึกถึงบางอย่างที่ผิดปกติ

 

คุณจะเชื่อมั๊ยว่า วันหนึ่งเค้ามีความรู้สึกบางอย่าง

 

ความรู้สึกที่ทำให้เค้ารู้ว่ามันกำลังจะจบลง

 

ใช่...ความสัมพันธ์ระหว่างเค้ากับพี่สาวที่กำลังคบกันอยู่นั้นกำลังจะจบลง

 

มันกำลังจะจบลงในไม่ช้า

 

ไม่มีเหตุผล  ไม่มีสาเหตุ

 

ความรู้สึกบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นภายในใจเค้านั้น ทำให้เค้าเศร้า ....

 

เศร้า จนถึงกับร้องไห้ออกมา  ทำไมกันนะทั้งที่ทุกอย่างก็เป็นไปด้วยดีแท้ๆ

 

แต่ทำไมถึงได้มีความรู้สึกอย่างนี้เกิดขึ้น ไม่เข้าใจเลยจริงๆ

 

...................................................................................................................................................................................

 

หลังจากนั้นอีกไม่กี่วัน ในเที่ยงวันหนึ่ง เค้าก็โดนบอกเลิก

 

หากแต่คนที่มาบอกเลิกเค้านั้น ไม่ใช่เธอคนนั้น แต่เป็นเพื่อนของเธอ

 

ส่วนเหตุผลนั้นก็ง่ายๆ ไม่มีเวลาให้กัน กำลังยุ่ง แล้วก็เครียดกับหลายๆเรื่อง

 

“อ่า....นี่เราโดนบอกเลิกแล้วสินะ”  เค้าคิดแบบนั้นแล้วก็ได้แต่เดินออกมาจากตรงนั้นเงียบๆ

 

ไม่มีความโกรธ ใช่...ไม่ได้รู้สึกโกรธพี่เค้าเลย

 

น้ำตาก็ไม่ไหลสักหยด

 

เข้าใจแล้ว อย่างนี้นี่เอง สาเหตุที่เราร้องไห้ก่อนหน้านี้

 

ก็เพื่อที่จะได้ไม่มีใครเห็น....

 

น้ำตาครั้งแรกในชีวิตที่หลั่งเพราะ “ความรัก”

 

อ่า....มันจบแล้วสินะ ความรักของเรา

 

พี่สาวคงไม่รู้หรอกว่าเค้านั้นหลงรักพี่มานานแค่ไหนเพราะเค้าไม่เคย เอ่ยบอกเธอไป

 

แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าพี่สาวจะรู้สึกแบบเดียวกับเค้ารึเปล่า

 

แต่ถึงอย่างนั้นเค้าก็มีความสุขมากที่ได้มีโอกาสคบกับพี่สาว

 

แต่มันคงถึงเวลาแล้วที่ควรตัดใจ แล้วลองมองหาคนอื่นที่รักเรา

 

แบบนั้นคงดีกว่าสินะ....

 

แต่หลังจากนั้นแม้เค้าจะพบเจอคนที่เค้าคิดว่าตัวเองชอบสักกี่คน แต่เค้าก็ยังคงไม่กล้าที่จะเข้าไปใกล้สักครั้ง

 

ในเมื่อตอนนี้เค้ามีความรู้สึกชอบคนอื่น แปลว่า....

 

นี่เค้าคงตัดใจจากพี่สาวได้แล้วสินะ....

 

เค้าคิดอย่างนี้มาตลอด จนกระทั่ง........

 

วันหนึ่งเค้าได้มีโอกาสได้พบกับพี่สาวคนนั้นอีกครั้ง ...นี่มันเป็นความบังเอิญงั้นเหรอ

 

ไม่ใช่หรอกเค้าตั้งใจต่างหาก ตั้งใจจะไปในสถานที่ๆอาจมีโอกาสได้พบกับเธอ

 

เพราะลึกแล้วเค้ายังคิดเธอต่างหาก  คิดถึงเธอมาตลอด สามปีที่ไม่ได้พบกัน

 

แม้โอกาสจะมีเพียงน้อยนิด แต่เค้าก็ยอมที่จะลอง เพราะเค้าอยากจะพบเธออีกสักครั้ง ขอแค่ได้เห็นหน้าก็พอ

 

และเค้าก็ได้พบจนได้

 

ใบหน้าของพี่สาวที่ได้เห็นนั้น...อ่า    ไม่เปลี่ยนไปเลย

 

เมื่อเห็นหน้ากันเราต่างก็ยิ้มให้กัน ....อืม.... ดีจริงๆที่ได้เจอ

 

แต่...เค้าก็ไม่ได้เข้าไปพูดคุยกับพี่สาวเพราะไม่รู้จะพูดอะไรดี (ฮ่ะๆๆๆๆ )

 

เฮ่อ...ทั้งที่คิดว่าแค่ได้เจอกับเธอก็พอแล้ว แท้ๆ

 

แต่ว่าพี่สาวกลับเดินเค้ามาทักเรา แล้วเราก็ตอบกลับไป

 

ต่างฝ่ายต่างก็ได้พูดกับอีกฝ่ายแค่ประโยคเดียวเท่านั้น

 

เพราะว่าอะไรน่ะเหรอ เพราะในตอนนั้นเองที่ตัวเค้าจำเป็นต้องเดินออกห่างจากพี่สาว ในขณะที่พี่เค้าหันไปคุยกับเพื่อน

 

อยู่ใกล้ไม่ได้หรอก เพราะว่าตอนนี้เค้าเริ่มรู้สึกแล้ว

 

รู้สึกแล้วว่าเค้ายังคงชอบพี่สาวอยู่ ... ตัดใจจากพี่เค้าไม่ได้จริงๆน่ะแหละ

 

_____________________________________________________________________

 

เล่ามาถึงตรงนี้แล้ว คุณๆบางท่าอาจรู้สึกว่า ถ้าชอบเค้า รักเค้า ก็บอกเค้าไปแค่นั้นเอง  ทำไมต้องทำอะไรให้มันยุ่งยาก

แต่ก็อย่างที่ได้บอกไปแล้วว่าเค้าคนนี้เป็นคนอย่างไร หากท่านใดที่รู้สึกว่าเค้าช่างเป็นคนที่ใช้ไม่ได้ ก็ขอบอกเลยว่า ตัวคนเล่าเองก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน (กำ ซะงั้นเลย)

เรื่องนี้ไม่มีตอนจบหรอกเพราะที่เล่ามาจนถึงตอนนี้ก็เป็นอะไรที่ล่าสุดแล้ว  (ฮ่ะๆๆๆๆ)

สุดท้ายนี้อยากบอกว่าที่เอาเรื่องนี้มาเล่าให้ฟังก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่เห็นเจ้าตัวแก พักนี้ซึมๆไป (คาดว่าจะคิดถึงพี่เค้ามาก แต่มันบอกว่าไม่ได้อยากได้พี่เค้ามาเป็นแฟน แค่ขอชอบก็พอ)

เลยลองเอามาเล่าให้ฟังเผื่อใครเคยประสบพบเจอชะตากรรมแบบเดียวกะมันจะได้ บอกมันไปว่ามีคนอื่นที่เลวร้ายกว่ามันซะอีก (ประมาณหาเรื่องปลอบใจเพื่อน 555+)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    ในที่สุดก็เปิดเทอมแล้ว  ตอนนี้เราก็กลายเป็นพี่ปี 2  แล้ว  หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนไป

ทำให้หัวใจดวงนี้ต้องว้าวุ่น นั่นก็คือก็เลือกลงทะเบียนวิชาที่ต้องเรียนในเทอมนี้

อันที่จริงมันก็มีให้ลงล่วงหน้าทางอินเตอร์เน็ทแหละ แต่มันก็มีบางวิชาที่มีคนเรียนจนเต็ม

    ไอ่เรานั้นเมื่อเทอมก่อนก็ดันเอฟมาหนึ่งวิชา ทำให้ต้องมาคิดหนักถึงตัวที่ต้องเรียนในเทอมนี้ (เซ็งจริง)

    เพราะงั้นวันนี้(2 มิ.ย.51) แม้จะเป็นวันเปิดเรียนวันแรก แต่ก็แทบไม่มีการเรียนการสอนเลย (เพราะส่วนใหญ่ตารางเรียนยังไม่ลงตัว) อาจารย์ก็แค่เข้ามาพูดแนะนำเกี่ยวกับวิชา แล้วก็แจกเอกสารนิดหน่อย
ทำให้ตัวข้าพเจ้านั้นมีโอกาสได้ศึกษาถึงวิธีการ Addมือ หรือว่ากันตามตรงก็คือ การไปขอเรียนกับอาจารย์ผู้สอนโดยตรง ซึ่งในตอนแรกเรามันแบบว่า ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย (เพราะตอนปีหนึ่งมันไม่ต้องจัดตารางเรียนเอง แบบว่าเค้าจัดมาให้เรียบร้อย) เลยต้องใช้เวลาพักนึงในการสอบถามจากรุ่นพี่ "ผู้ชำนาญการ" ในด้านนี้โดยเฉพาะ
 ซึ่งในวันแรกนั้น ได้ยินมาว่า จารย์ฯ แกจะยังไม่เซ็นต์ให้ (ต้องมีลายเซ็นต์ของบุคคลหลายบุคคนมาก ที่รู้ตอนนี้ก็มีอาจารย์ที่ปรึกษา กะ อาจารย์ที่สอนวิชานั้นๆ)
    ด้วยเหตุนี้จึงทำให้วันนี้ต้องกรอกเอกสารเตรียมไว้ก่อน แล้วค่อยเอาไปให้เซนต์ทีหลัง (เมื่อมันลงทะเบียนเรียนไม่ได้จริงๆ) มันวุ่นวายจริงๆนะเนี่ย (แต่เชื่อว่าต้องมีที่อื่นแย่กว่าเรา)

    แต่ก็เนื่องจากวันนี้เป็นวันที่ไม่มีเรียน เพราะงั้นเลยเป็นวันสบายๆ นอนอ่านการ์ตูนไปเรื่อยๆ บ้าง หาอะไรกินบ้าง เฮ่อ ช่างสบายจริงๆเรา

    ว่าแต่อยากจะขอถามทุกท่านว่า ท่านเคยหรือไม่ที่ช่วงปิดเทอม เกิดอาการว่าจัด แบบว่าไม่รู้จะทำอะไร ถึงขั้นหยิบเอาตำราเรียนที่เวลาตอนเรียนไม่เคยแตะมาอ่านฆ่าเวลา (แบบว่าไม่มีอะไรที่ดีกว่านี้จะทำแล้ว) 

    แต่พอเริ่มเปิดเทอมก็รู้สึกไม่อยากเรียนเล้ยยย (กำ...ตูนี่มันบ้าบอจริง) 

    เอาเป็นว่าเมื่อเปิดเทอมก็ต้องตั้งใจเรียน (ถึงแม้ว่าเข้าเรียนทุกคาบแล้วก็ยัง เอฟ มา...ประสบการณ์ส่วนตัวน่อ)

     แล้วก็เมื่อเปิดเทอมก็ต้องมีเรื่องการรับน้องตามมาด้วย และนี่ต่างหากสาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้หัวใจ"ว้าวุ่น"

    หากแต่ที่ว้าวุ่นนั้นไม่ใช่เพราะรุ่นน้องน่ารัก หรือ โดนใจ แต่หากเป็นความรับผิดชอบที่ตามมา เพราะการเป็นพี่ปี 2 หมายถึงการที่เราต้องคอยดูแลรุ่นน้องปีหนึ่ง เพื่อให้เค้าชินกับชีวิตมหาวิทยาลับโดยเร็ว
และยังต้องรับผิดชอบในการดูแลกิจกรรมต่างๆที่น้องๆต้องเข้าร่วม ให้มีความเหมาะสมสร้างสรรค์สำหรับน้องๆ ปี 1

    สุดท้ายนี้ก็หวังว่าการรับน้องของทุกๆมหาวิทยาลัยจะเป็นไปอย่างสนุกสนาน เหมาะสม และปลอดภัย
ใครเป็นพี่ก็ดูน้องๆดีๆน่อ  ส่วนน้องๆก็ฟังที่พี่ๆเตือนบ้างน่อ

 ปล. อาจจะหายไปอีกนานเพราะ ขี้เกียจอัพ....  ไม่ช่าย แค่คงจะไม่ค่อยว่างอ่ะนะ
ปล. 2 ไว้เจอกันเมื่อถึงเวลา

    

ไม่ทราบว่าทุกท่านจะเคยได้ยินข่าวนี้กันมาบ้างมั๊ย

มันเป็นข่าวที่ค่อนข้างจะเก่าแล้ว อาจราวๆ 5-6 ปีได้

เป็นข่าวที่ชายคนหนึ่งถูกพบเป็นศพบนเตียงในเช้าวันรุ่งขึ้นของวันที่เค้าเข้าเรือนหอหลังจากเพิ่งแต่งงาน

 

    เรื่องนี้ได้เริ่มต้นจากการที่มีหญิงแก่คนหนึ่งอายุราวๆ 80 ปีท่านหนึ่งได้ตัดสินใจไปต่างประเทศเพื่อทำศัลยกรรมทั่วร่างกาย เนื่องมาจากว่าคุณยายท่านนี้อยากจะกลับมาเป็นสาวสวยอีกครั้ง

    หลังจากที่ทำการศัลยกรรมเสร็จก็กลับมาเมืองไทยในคราบของสาวสวย อายุราว 30 ต้นๆ
ด้วยรูปร่าง หน้าตาที่สวยชนิดที่ชายใดเห็นเป็นต้องเหลียว ในที่สุดก็ได้มีชายหนุ่มคนหนึ่งตัดสินใจจีบสาว(แก่)คนนี้
จนกระทั่งจีบสำเร็จได้เป็นแฟน แล้วก็แต่งงานกันในที่สุด
ชายคนนี้นั้น เป็นชายหนุ่มที่สุขภาพแข็งแรงมาก และยังเป็นนักกีฬาอีกด้วย

    แต่แล้วก็อย่างที่ได้บอกไปในตอนต้น วันรุ่งขึ้นหลังจากที่ได้เข้าเรือนหอกัน เค้าก็กลายเป็นศพ โดยศพนั้นมีสภาพเปลือยเปล่า อยู่บนเตียงสภาพศพไม่มีบาดแผล ไม่มีรอยเลือด แล้วก็ดูไม่มีสิ่งผิดปกติใดๆนอกจากว่า เค้าได้ตายแล้ว      

    เมื่อนำศพส่งโรงพยาบาลแล้วคณะแพทย์ได้ร่วมกันชันสูตรศพซึ่งในตอนแรกนั้น
ทางแพทย์แทบหาสาเหตุการตายไม่พบ จนต้องขอความช่วยเหลือจากคุณหมอพรทิพย์
ซึ่งหลังจากที่คุณหมอได้ทำการผ่าชันสูตรแล้วก็สรุปสาเหตุการตายว่าเกิดจากการ....

กินนมหมดอายุเข้าไป............

 .........................................

 ........................................

 .......................................

   

    หากท่านใดอ่านข้อความข้างบนนี้แล้ว ไม่เข้าใจ งง โปรดเข้าใจว่าท่านนั้นไม่ได้หัวไวในเรื่องลามก
     แต่หากท่านใดอ่านแล้วเข้าใจในทันทีโปรดรู้ได้เลยว่าท่านนั้นหัวไวกับเรื่องแนวๆนี้มาก   

    แต่หากท่านใดอยากรู้ว่าไอ้ที่เราอ่านมาทั้งหมดมันหมายความว่าไงกันแน่ ก็จะเฉลยให้ว่า
         
          ก็เค้ากินนมที่มีอายุ ตั้ง 80 ปี จะไม่ให้มันหมดอายุ (มันบูดนั่นเอง) ได้ไง (555)

    ปล. เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องตลก เรื่องโจ๊กที่เอาไว้เล่าคลายเครียด (ฟังมาจากคนอื่นอีกที)

    ปล.2 เรื่องนี้ไม่ได้เป็นเรื่องจริง ไม่เกี่ยวกับบุคคล และสถานที่ใดๆทั้งนั้น

    ปล.3 ไม่ได้มีเจตนาดักควาย

    ปล.สุดท้าย ใครอ่านแล้วยังไม่เข้าใจให้ถือว่าท่านนั้นช่างไร้เดียงสา ซื่อ และ บริสุทธิ์